Tadeusz Kobyliński
- Urodzony
- 16 września 1914, Ostrołęka
- Zmarł
- 1961, Londyn
Tadeusz Kobyliński, używający pseudonimów Hiena i Banaszkiewicz oraz przybranego nazwiska Tadeusz Kołakowski, urodził się 16 września 1914 roku w Ostrołęce. Był oficerem VI Oddziału Sztabu Naczelnego Wodza i cichociemnym. Do 1939 roku służył w Policji Państwowej, a w 1940 roku był żołnierzem 1 Dywizji Grenadierów. Później pracował w polskim wywiadzie we Francji, Hiszpanii i Portugalii. W czerwcu 1943 roku został zaprzysiężony jako żołnierz Armii Krajowej. Na początku lipca przebywał na Gibraltarze i był świadkiem katastrofy gibraltarskiej.
W kwietniu 1944 roku przerzucono go do okupowanej Polski, gdzie pracował w wywiadzie AK. W 1945 roku miał dowodzić grupą, której celem było uwolnienie Zofii Leśniowskiej, córki generała Władysława Sikorskiego, rzekomo przetrzymywanej w willi NKWD pod Moskwą. Następnie udał się do Ankony, a później służył w wojsku brytyjskim. Zmarł 11 listopada 1961 roku w Londynie i został pochowany na cmentarzu Gunnersbury. Otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami oraz Krzyż Wojenny 1939-1945. W Grabowie nad Pilicą upamiętniono go na głazie poświęconym operacji „Weller 7”.
Na podstawie artykułu „Tadeusz Kobyliński (1914–1961)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.