Melania Lipińska

Melania Lipińska (ur. 1 stycznia 1865 w Ostrołęce, zm. 27 czerwca 1933 w Katowicach) była polską i francuską lekarką oraz historyczką medycyny. Po ukończeniu szkoły średniej w Warszawie studiowała medycynę na Uniwersytecie Paryskim, a także w Sztokholmie i Zurychu. Działała w Gminie Narodowo-Socjalistycznej w Paryżu.

W 1900 roku obroniła doktorat poświęcony historii kobiet w medycynie, zatytułowany „Histoire des femmes médecins”. Za tę pracę paryska akademia medyczna przyznała jej nagrodę Victora Hugo za najlepszą pracę pięciolecia z historii medycyny. Po weryfikacji dyplomu w Rosji wróciła do Paryża, uczestniczyła w zjazdach naukowych i współpracowała z Józefą Joteyko. W 1904 roku, po krótkim pobycie w Warszawie, rozpoczęła pracę jako lekarz uzdrowiskowy w Luxeuil-les-Bains.

Przed 1920 rokiem straciła wzrok, ale kontynuowała pracę naukową przy pomocy lektorek. Publikowała prace z historii medycyny, psychologii ociemniałych i balneologii. W 1930 roku w Paryżu ukazała się ilustrowana wersja jej rozprawy, „Les femmes et le progrès des sciences médicales”.

Na podstawie artykułu „Melania Lipińska” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.