Izrael Sztern

Izrael Sztern (1894-1942) był polsko-żydowskim poetą i eseistą tworzącym wyłącznie w języku jidysz. Urodził się w Ostrołęce. Otrzymał tradycyjne wykształcenie religijne w chederze oraz jesziwach w Łomży i Słobódce. Podczas I wojny światowej przebywał w Wiedniu, gdzie jako obywatel rosyjski był internowany przez trzy lata. W 1917 roku przybył do Warszawy, a dwa lata później zadebiutował jako poeta.

Publikował wiersze i eseje w pismach o różnych profilach politycznych i światopoglądowych, między innymi w „Literarisze Bleter” i „Hajnt”. W 1923 roku ukazał się jego cykl „Szpitol lider” („Wiersze szpitalne”), opisujący przewlekłą chorobę poety. Nie wydał za życia książki i stronił od środowisk literackich. Po wybuchu II wojny światowej bezskutecznie próbował przedostać się do ZSRR. Wrócił do Warszawy i trafił do getta, gdzie brał udział w wieczorach literackich. Zginął w 1942 roku w obozie zagłady w Treblince. W 1955 roku w Stanach Zjednoczonych opublikowano pośmiertnie zbiór jego utworów „Lider un esejen”.

Na podstawie artykułu „Izrael Sztern” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.