Piotr Skuratowicz

Piotr Skuratowicz, urodzony 1 sierpnia 1892 roku, był oficerem Wojska Polskiego i generałem brygady. Służbę wojskową rozpoczął w armii Imperium Rosyjskiego, w której walczył podczas I wojny światowej. W 1916 roku przeszedł do lotnictwa, a później służył w I Korpusie Polskim w Rosji. Po jego kapitulacji dotarł do Francji i wstąpił do Armii generała Hallera, z którą wrócił do Polski w 1919 roku.

W kolejnych latach służył w jednostkach kawalerii, dowodził pułkiem, a od 1932 roku XII Brygadą Kawalerii w Ostrołęce. W 1937 roku objął stanowisko szefa Departamentu Kawalerii Ministerstwa Spraw Wojskowych. W marcu 1939 roku otrzymał stopień generała brygady. Podczas kampanii wrześniowej dowodził Grupą „Łuck”. Po agresji ZSRR na Polskę został zatrzymany przez NKWD i osadzony w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 roku zamordowano go w Charkowie. Był odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. Pośmiertnie awansowano go do stopnia generała dywizji.

Na podstawie artykułu „Piotr Skuratowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.