Bohdan Lewandowski

Bohdan Lewandowski, polski dyplomata, urodził się 29 czerwca 1926 roku w Ostrołęce. Był synem nauczyciela z tego miasta. W 1944 roku ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie. Pracę w służbie dyplomatycznej rozpoczął w 1946 roku w konsulacie PRL w Pittsburghu, a następnie pracował jako attaché konsularny w ambasadzie w Waszyngtonie. Po powrocie do Ministerstwa Spraw Zagranicznych zajmował się tematyką brytyjską i amerykańską. Współpracował z Adamem Rapackim i propagował na forum międzynarodowym jego plan rozbrojeniowy.

W latach 1960-1966 był stałym przedstawicielem PRL przy Organizacji Narodów Zjednoczonych. Po rezygnacji z pracy w MSZ w 1968 roku został doradcą do spraw zagranicznych w KC PZPR, a w latach 1967-1971 pełnił funkcję zastępcy kierownika Wydziału Spraw Zagranicznych KC PZPR. W 1972 roku, na wniosek sekretarza generalnego ONZ Kurta Waldheima, został jego zastępcą; funkcję tę sprawował do 1983 roku. W 1981 roku spotkał się z Janem Pawłem II, przekazując informacje o sytuacji w Polsce po wprowadzeniu stanu wojennego. Po negocjacjach przy Okrągłym Stole został członkiem Komitetu Obywatelskiego przy Lechu Wałęsie. Zmarł 25 marca 2013 roku.

Na podstawie artykułu „Bohdan Lewandowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.